24-03-08

Eenzaamheid

vr3

Wat brengt mij die eenzaamheid mee? verslonden in mij diepe ik...gedachten sluieren  ver over de zee. Waarom, voel ik mij zo alleen.

Het klein stukje gebaar " het grote " Het wordt mij ontnomen. Het klein menselijk gevoel.." het grote" alles wordt mij ontstolen. En geen één mens die mij begrijpt, die mij het gevoel geeft.. jij ben er!!!

Ik voel mij diep bekrompen, in mijn eigen lichaam en ziel. Alles wat in mij nog leeft, drijft weg ver over de oceaan. De eenzaamheid neemt de bovenhand.

O kon ik maar, de drijvende kracht krijgen. Het klein beetje geluk, het gevoel van liefde, genegenheid. O wat is dat een zaligheid, een zegen het goed gevoel bij jou te zijn. Zonder enig diepe pijn.

Het diepe geluk, het bovenmenselijke gevoel. O kon ik maar dicht bij jou zijn.

Neem mijn handen, ik zal je leiden, naar het klein stukje geluk waar ik zo naar verlang. Bergen en dalen, zal ik overwinnen, omdat klein beetje...zal ik alles terug vinden, de grote liefde, het groot geluk.

 

15:07 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.