01-05-08

Als verdriet

ikween2ht

Als verdriet je splijt, en diamand, pijramide, tussen draaikolk westenwind van het verleden, naar het heden, heen,en weer tussen die twee in je gevoelens zien splijten naar...in ontoereikend, westerwind.

Regen op je gelaat naar beelden, woorden, woorden en beelden. Beelden de tedere handkus. Woorden vereerd, beelden oplichtend. Als beelden verdriet samenvoegd, als gevoelens gevangen, in diamante pyramiden.

De westenwind ze voordrijft, op het water, open ik knipperend mijn ogen. Droom in mijn hoofd?  kijk naar de drijvende pyramide, zomaar drijft in mijn handen, houd ik deze pyramide.

Doorzichtig zie het zonlicht kaast als beelden het zonlicht splijt. Straten schijnen, zuidewind. Als woorden gehoord opgevangen, voor heden en toekomst, tussen nu en morgen. Sluit ik weer mijn ogen en luister naar Muziek.

Geschreven door Anna

 

12:56 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.