11-01-09

Uittredingen: tot weerziens.

licht2

Astrid miste haar overleden zus verschrikkelijk, tot een ongeluk haar deed inzien dat ze elkaar ooit zouden weerzien.

Astrid liep van haar werk naar huis toen het ongeluk gebeurde. Ze had gepiekerd over haar zus Renate, die nog geen jaar geleden was gestorven. even daarvoor had ze op straat gesproken met Renate's vriend. hij moest vechten tegen tranen en in gepeis verzonken liep Astrid verder.

Een ongeluk

Astrid stak een Kruispunt over... de auto had ze niet gezien. Ze vloog door de lucht en smakte op de grong, maar eenmaal bekomen van de klap merkte ze dat ze niet gewond was. Verbijsterd stond ze op. Ze maakte zich uit de voeten, weg van de toeschouwers die van alle kanten toe stroomde.

Een onverwachte ontmoeting.

Toen ze 25 minuten later thuis kwam, merkte ze dat er iets mis was. Haar huis zag er plotseling heel anders uit. haar meubels stonden op een andere plaats. Ze bekeek een schilderij dat ze nooit eerder had gezien, toen ze iemand op de trap hoorde. Ze dacht aan een inbreker en haar mond viel open toen haar zus binnenkwam. Astrid hart sloeg over. Haar arm stokte en ze kon geen woord uitbrengen. ze stond als versteend. Ook haar zus leek geschokt, alsof ook zij haar ogen niet kon geloven. Toen begon Renate te spreken.

Tijd om terug te gaan.

Ze vertelde Astrid dat ze er nog niet mocht zijn en dat ze meteen weg moest gaan. Astrid slikte. Ze had haar zus wel 1001 dingen willen vertellen, maar wist dat ze terug moest. ze rende de straat in met een ongelofelijk snelheid, tot ze op het kruispunt kwam. Ze was niet verbaasd toen ze zag dat de menigte er nog stond.

Een angstwekkend tafereel.

Astrid duwde de mensen aan de kant en zag waar ze naar keken. In een plas bloed lag haar levenloze lichaam. In paniek rende ze naar haar stervende lichaam. Plotseling hoeste ze en keek ze in de ogen van een bezorgde hulpverlener. Het duurde even voor ze begreep waar ze was. Later, in het ziekenhuis, hoorde ze dat ze enkele seconden dood was geweest. Astrid schrok echter niet toe de artsen haar dit vertelde. Integendeel, door haar hele lichaam ging een warm, getroost gevoel.

Troostend besef.

Astrid was blij dat ze leefde, maar de gedachte dat haar zus Renate haar had opgewacht maakte haar nog veel gelukkiger. Eens zouden ze elkaar terug zien.

15:59 Gepost door Lucie in Geestelijke verhalen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.