27-01-09

Het kleine golfje...

golf_250

Over de zee rolde een hele grote golf naar het strand. Een piepklein golfje rolde
er achteraan. Het moest verschrikkelijk hard gaan om de grote golf een beetje
bij te houden. Toen ze dichter bij het strand kwamen, zei het klein golfje tegen
de grote golf:
“En weet je wat er nou dadelijk gebeurt? Jij klapt met veel lawaai en gespetter
op het strand en ik kom er als een heel klein kletsje achteraan geploft.”
“Dat zie je verkeerd” zei de grote golf. “Maar zo is het wel”, zei het golfje
huilerig. “Ik ben maar zo miezerig klein. Niemand zal merken dat ik er ook
ben.”
De grote golf vroeg: “Golfje, waar ben je van gemaakt?”
“Van water” antwoordde het golfje.
“En waar ben ik van gemaakt?”
“Ook van water.”
“Dan zijn we toch eigenlijk hetzelfde”, zei de grote golf. “We zijn allebei van
water en wanneer we straks geen golven meer zijn, dan zijn we gewoon
weer….?”
“Water”, gaf het golfje toe, maar het zei er meteen achteraan: “En dan?”
“Waarom vraag je dat nou?” zei de grote golf. “We zijn en blijven toch van
hetzelfde water!”
“Als dat zo is, grote golf, dan weet ik het wel. Dan word ik de volgende keer
nog groter dan jou, dan word ik een enorme hoge vloedgolf!”
“Ook goed”, zuchtte de grote golf.

12:24 Gepost door Lucie in Moraal verhalen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.