20-03-09

Vrede

kaars-smal-30

Kinderogen, bang en triest staren in het lege niets.  toekomst  hebben zij niet meer grote mensen gaan te keer.

Haat en oorlog is hun leed dat men nooit meer echt vergeet. Tranen rollen op de wang oorlog duurt nu al zo lang.

Leer mij hiermee om te gaan oogjes kijken mij weer aan. 't Land in oorlog is ver weg woorden die U mij zacht zegt;

"Meelij helpt de mensen niet 't gaat nier weg door jouw verdriet. Maar zend liefde uit je hart ook al ben je nog verward.

Kracht van Liefde is de bron stralen van de hemelzon. bid voor hen in 't ander land voel ben aan als zielsverwant.

Deze stroom is het dat heelt en de harten zachtjes streelt. Dan voelt ieder mens die lijdt troost als hij wanhopig schreit. Ga zo verder aan Mijn hand vrede in een ander Land".

Mirjam Westenbroek

10:05 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.