25-04-09

Mens durf te leven

800x600treurwilg

Mens, durf te leven!

Je leeft maar kort, maar een enkele keer,
en als je morgen anders wilt, kun je niet meer.
Mens durf te leven!
Vraag niet elke dag van je korte bestaan:
Hoe hebben m'n pa en opa het gedaan?
Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vrind?
En wie weet hoe m'n buurman dat nou vindt?
En wat heeft "het fatsoen" voorgeschreven?
Mens durf te leven!

De mensen bepalen de kleur van je das,
de vorm van je hoed en de snit van je jas
en - van je leven!
Ze wijzen de paadjes waarlangs je mag gaan,
en roepen "O, Foei"als je even blijft staan.
Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk,
ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk,
Mens durf te leven!

De mensen, ze schrijven je leefregels voor,
ze geven je raad en roepen in koor:
Zo moet je leven!
Met die mag je omgaan, maar die is te min,
met die moet je trouwen (al heb je geen zin).
En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen,
Je wordt genegeerd als je het anders zou doen
(alsof je iets ergs hebt misdreven).
Mens durf te leven!

Het leven is heerlijk, het leven is mooi,
maar vlieg uit in de lucht en kruip niet in je kooi.
Mens durf te leven!
Je kop in de hoogte, je neus in de wind,
en lap aan je laars hoe een ander het vindt.
Hoe een hart van warmte en liefde in je borst,
Maar wees op je vierkante meter een vorst.
Wat je zoekt kan geen ander je geven,
Mens durf te leven!

Dirk Witte

08:29 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Die boom weet het, die leeft zeg, niet zo weinig!!

Gepost door: Danique | 25-04-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.