06-05-09

Afscheid

_Nostalgiekrant_clip_image011

Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen en verpakken in de goede herrinnering. Is verwijten bij een brok leven, en stilstaan op de pieken van vreugde en verdriet.

Afscheid nemen is met dankbar handen, weegmoedig meedragen alles wat waard is, om niet te vergeten, is moeizaam, de draden losmaken, en uit het spinrag der belevenissen loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten.

Leven is vanaf de geboorte voordurend afscheid nemen. losthaken om voor te gaan zichzelf verliezen om zichzelf te vinden. het risico nemen van de graankorrel om vruchten voort te brengen.

Afscheid nemen, is het moeilijkste in het leven. Men leert het eigelijk nooit.

Toon Hermans

08:26 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hey Lucia. Het is een heel mooi gedicht van Toon. En de muziek is ook prachtig. Ik wens je nog een fijne woensdag.

Gepost door: Martin | 06-05-09

Reageren op dit commentaar

Prachtig dat hij zo kon schrijven over zoiets rots als afscheid.

Gepost door: danique | 06-05-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.