14-05-14

in..

Natuur-Landschap-achtergrond-3.jpg

Levensvreugde

In de schaduw van Godsliefde heb ik leren verliezen, zo verliezen dat ik tenslotte niets meer te verliezen had.

toen ging ik alles winnen. elke dag werd alles winst. Wat ik het meest gewonnen had was de vreugde om God; die me alles gegeven had.

Er zit zo'n diepe waarheid in de paradox van het christendom. wie zijn leven verliest, zal het winnen. Wie zijn leven wint; zal het verliezen.

Phil Bosmans

16:38 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-12-09

Een gelukkig nieuwjaar..

01kq7

Aan allen een gezond,vreugdevolle,gelukkig nieuwjaar.

2010

Een nieuw begin, nieuwe dromen,nieuwe kanzen!!

16:24 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-12-09

Wie....

12342322722vxHjo

Wie het woord bezit is een machtig man, iedere droom kan hij realiseren, door hem op te schrijven alsof het niet een droom maar een werkelijk plaatsgevonden gebeurtenis zou geweest zijn.

Jeroen Brouwers

11:19 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-10-09

Leg de last bij jezelf !!

PAYSAGE-PNPC_105

Het is onze eigen geestelijke houding die de wereld maakt tot wat die voor ons is. Onze gedachten maken dingen mooi, onze gedachten maken dingen lelijk. De hele wereld is in onze geest aanwezig, hier de dingen te zien in het juiste licht. Geloof eerst in de wereld - dat er een betekenis achter alles ligt. Alles in de wereld is goed heilig en mooi. Als je  iets kwaads ziet, bedenk dan dat je het niet in het goede licht ziet, leg de last bij jezelf !!

Swani vivekananda

21:19 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-09-09

Wees niet bang..

Spring

wees niet bang
je mag opnieuw beginnen
vastberaden doelbewust
of aarzelend op de tast
houd je aan regels
volg je eigen zinnen
laat die hand maar los
of houd er juist een vast


wees niet bang
voor al te grote dromen
ga als je het zeker weet
en als je aarzelt wacht
hoe ijdel zijn de dingen
die je je hebt voorgenomen
het mooiste overkomt je
het minste is bedacht


wees niet bang
voor wat ze van je vinden
wat weet je van een ander
als je jezelf niet kent
verlies je oorsprong niet
door je te snel te binden
het leven lijkt afwisselend
maar zelfs de liefde went


wees niet bang
je bent een van de velen
en tegelijk is er
maar een als jij
dat betekent
dat je vaak zult moeten delen
en soms zult moeten roepen
laat me vrij 

Freek de jonge

 

11:50 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-09-09

Avondliedeken

nahon1

Avondliedeken.

't Is goed in 't eigen hert te kijken nog even voor het slapen gaan,Of ik van dageraad tot avond geen enkel hert heb zeer gedaan

Of ik geen ogen heb doen schreien, geen weegmoed op een wezen lei of ik aan liefdeloze mensen, een woordeke van liefde zei.

En vindt ik in het huismijns herten, dat ik een droefenis genas, dat ik mijn armen heb gevonden rondom een hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jongen lippen, die goedheid lijk een avondzoen. 't is goed; in eigen hert te kijken, en zo z'n ogen toe te doen.

Alice nahon

10:03 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-09-09

Een..

large_491726

Een schouderklopje, een vriendelijk woord  op een goed gekozen momentje is wat ieder behoort en betekent meer dan een duur presentje.

Henk van Haltem

19:31 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-09-09

Ware liefde

dawn

 Ware liefde

Wat was dit opeens een levend huis
toen ik zag dat het vlekje van zopas
geen werkelijk gezichtsbedrog was
maar een voortvliegerige muis!

Wat was de doos computerpapier
met de stapel boeken waar die naast staat
toch opeens een hele dorpsstraat
met zijsteegjes voor het pootjesdier!

Het had altijd zo'n gevaarlijke haast
van mijn liefde wilde het niets weten
van mijn cornflake wilde het niet eten
van alles leek het meer en meer verbaasd.

Na drie dagen kwam de vierde dag
als eerste dat ik haar niet zag.
De verwarmingwas aan. De kamer heet.

De vijfde had ik haar weer niet gezien.
De kamer geurde bovendien
naar oliesoep met kippezweet.

De zesde dag rook een hoek helaas
naar hazewol met schaamtekaas.

De zevende - wat weten wij
van onze naasten en van mij
of waarom ik zo akelig veel
hield van een propje grijs fluweel

Ik ben geen reus meer en de doos
die naast de stapel boeken staat
is ook al sinds een hele poos
terug in zijn oud formaat.

Leo Vroman

09:30 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-08-09

Sommige...

godwiljouwun2

Sommige gevoelens bewaar je heel diep vanbinnen. Het onbewuste komt stillaan boven. Spelende gedachten rondom mij. Als vreemde beelden doorspoelen ze je volle geest.

Maar... eenmaal de beproevingen verwerkt, zal ik ieder beeld, ieder teken, die mij het meest pijn deed verwerken, en de goede dingen versterken.

Vechten zal ik tot het einde van mijn leven, zal ik proberen het goede in mij te geven. Te aanvaarden wat er nog zal komen, het volle geluk, de helpende hand die mij zal leiden. zonder verdriet te strijden

Lucie

 


13:11 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-09

Om ...

dyn009_original_320_240_pjpeg__46d078050917c5b3128ffe6bc9bd18a7

Om werkelijk wijs te zijn en verdriet uit je hart te verbannen, moet je jezelf kennen.

Sai Baba

08:50 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11-07-09

Angst..

album_large_877086

Angst overwinnen is minder beangstigend dan leven met een onderdrukte angst die voorkomt uit een gevoel van hulpeloosheid.

Susan Jeffers

09:20 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-06-09

Dring niet..

bloemen3

Leer mij- nee, leer mij niet- laat mij- laat mij alleen- raak niet en woel niet, verdicht niet de schijn, waarzonder het licht zo zuiver zou zijn.

Bouw niet- bouw niet die muur- laat mij- laat mij alleen- het goede wees er mij een.

Laat mij- hij slaapt zo diep- dik is het dek boven- Gij, die het in mij schiep, geef mij de kracht te geloven!

Te geloven en niet te vergeten- de vijand staat om mij heen- baan mij een vaste weg door het heen- een brede baan van weten tot daad- dat uit mij mag leven, wat niet vergaat!

Mellie Uyldert

08:08 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-06-09

Die het

Butterflies

 

Die het traagst in het beloven is, is altijd het trouwst in het nakomen.

G De Levis

08:19 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-05-09

Afscheid

235076883mScqYq_fskopiekopie (400 x 300).jpg

Met liefde en intens verdriet hebben wij afscheid genomen. jij lieverd was het zonnetje in huis je liefdevolle blik, je intens zijn. jij was er altijd voor ons, in moeilijke en vreugdevolle dagen.Ga nu maar rustig naar de dierenwereld daar wordt je liefdevol ontvangen. en wetend dat jij altijd voor ons zal zorgen, en troost zal brengen.

Tranen vloeien op mijn gelaat, intens verdriet,vreugdevolle, dankbaar voor de 17 jaar dat je bij ons was, zeg ik dank je lieverd.

Een dikke lieve knuffel. wij houden van je en ik zeg geen vaarwel maar tot ziens.

Tot in het Universele

12:05 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-05-09

hij zei

262noth

Hij zei het soms bijna niet meer uit te maken of ik een priester, pelgrim of een pelikaan ben zo moeilijk kan ik kiezen tussen krijsen prediken en kwaken.

En er is nog geen klank ontbrand of de lamme monden de lede ogen de buitenmate vervlakte en vervloekte vaten vullen zich met de nagalm, de malende kaken massa maken mijn vuur tot walm.

Maar zei hij ook het is wel zeker dat ik geen andere woorden heb dan voor de liefde en ach ( met een glimlach ) de liefde ik heb er geen woorden voor.

Ellen Warmond

 

07:24 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-05-09

zoete geuren

serenity

Je zoekt mijn hand, kwetsbaar trillend, weet je wat ik voel? je bent zo lief... voor mij, voor ons... jij komt uit de hemel!

ik zie je stem in zoete golven, verkoop mijn ziel aan jou, mijn ziel bij jou opnieuw geboren!

dit is het einde voor een man als ik, dieper is ondenkbaar,en toch fluisteren de goden: zoek de bodem van haar ziel.. geef je vrij.

Van den Herrewegen Marc

11:23 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-05-09

Onverborgen

 

 

dyn002_original_120_112_gif_2545020_29a099c4cb75f250c7eb13c84e4bac40

Onverborgen lag jij op mijn levenssweg, de weg die ons samen bracht.Maar hoe...De boomstam was er, met hier en daar een breekbaar takje. ik zag je voor het eerst, niets doordrong mij ziel..of het niet willen doordringen?

De curcus Tarot. De laatste avond van de curcus, ontprong een lichte vonk, het ontdekken van wie je bent, en wat je bent.Toch de innerlijke schoonheid, die in je lag, die ik mocht ontdekken? En ja hoor...het takje brak af, voor een lange tijn...tot je weer in mijn leven kwam

De vriendin, die ik echt wilde leren kennen. De vereenzelfving van onze ziel,de vereenkomsten van onszelf, het vertrouwen...gewoon alles.Stilaan groeide onze pad naar een samensmelting van ons één zijn. Ons doel, vertrouwen, de eenvoud, uitstraling, de liefde, die we telkens opbouwen.

Wat ik je nu wil zeggen ( lief kind ) jij bent een pracht van een mens. Hou de liefde, de eenvoud, respect, zonder beoordeling vast, en ik weet dat je nog veel zal groeien. Met open handen zal je ontvangen worden, van ieder mens die je graag ziet.

Lieve vriendin laat ons meedrijven, met de golven van de zee. Het zachte melodietje, die ons zal verder leiden naar ons innerlijke kind ons Hogere zelf. Ik dank je voor alles.

Lucia

bomen

zielsverwant

Ach lief mens, wat voelen wij ons verbonden, De eenheid ven onze ziel, ons aards bestaan, die we aanvaarden , zonder klagen. Het diepzinnig in ons, het begrijpen zonder woorden. Je ogentaal, je lichaamstaal, je liefde, gewoon alles. Dankbaar, ben ik, dat je in mijn leven kwam. Onverwachts was je daar. ik zag je voor het eerst, en mijn gevoel sprak zonder woorden.

Mijn zielsverwant, mijn goudgele bloem, mijn dierbare. Onze liefde, ons verdriet, ons samen zijn, die we samen delen.

De bewondering naar jou toe, je doorzettingsvermogen. ik reik mijn handen naar je toe en open mij hart en ziel. Samen de weg vinden naar het licht

Lucia

 

 

11:34 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-09

Afscheid

_Nostalgiekrant_clip_image011

Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen en verpakken in de goede herrinnering. Is verwijten bij een brok leven, en stilstaan op de pieken van vreugde en verdriet.

Afscheid nemen is met dankbar handen, weegmoedig meedragen alles wat waard is, om niet te vergeten, is moeizaam, de draden losmaken, en uit het spinrag der belevenissen loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten.

Leven is vanaf de geboorte voordurend afscheid nemen. losthaken om voor te gaan zichzelf verliezen om zichzelf te vinden. het risico nemen van de graankorrel om vruchten voort te brengen.

Afscheid nemen, is het moeilijkste in het leven. Men leert het eigelijk nooit.

Toon Hermans

08:26 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-05-09

Lief mens

rioblanco3

Lief mens

Als het stil wordt om je heen, en de duisternis valt je kamer binnen. Denk dan eens diep na!!!Aan al je vreugdevolle momenten het klein stukje geluk, waar je zo van hou. Het verdriet, die je niet vraagde, die er momenteel is.

Men kan uitbundig lachen, je vreugdevolle momenten vertellen maar...Je kan met één hete traan over je verdriet praten en nalaten. Praat erover met de mensen die je dierbaar zijn in je leven. Zij willen ja alles geven, om de pijn te verzachten. Het begrijpen van iemand, wat je voelt en denkt.

Maar wetend lief mens

Dat al je vreugde je verdriet aan jezelf mag werken om je kracht te versterken. Dat vechten, nooit teveel is.

Neem alle kracht die in je zit met beiden handen. laat je diepe gevoelens niet branden. .

Openheid is een deur die voor je open staat. Eerlijkheid is een bron die wonderen doet.

Lucia

14:39 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-04-09

Mens durf te leven

800x600treurwilg

Mens, durf te leven!

Je leeft maar kort, maar een enkele keer,
en als je morgen anders wilt, kun je niet meer.
Mens durf te leven!
Vraag niet elke dag van je korte bestaan:
Hoe hebben m'n pa en opa het gedaan?
Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vrind?
En wie weet hoe m'n buurman dat nou vindt?
En wat heeft "het fatsoen" voorgeschreven?
Mens durf te leven!

De mensen bepalen de kleur van je das,
de vorm van je hoed en de snit van je jas
en - van je leven!
Ze wijzen de paadjes waarlangs je mag gaan,
en roepen "O, Foei"als je even blijft staan.
Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk,
ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk,
Mens durf te leven!

De mensen, ze schrijven je leefregels voor,
ze geven je raad en roepen in koor:
Zo moet je leven!
Met die mag je omgaan, maar die is te min,
met die moet je trouwen (al heb je geen zin).
En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen,
Je wordt genegeerd als je het anders zou doen
(alsof je iets ergs hebt misdreven).
Mens durf te leven!

Het leven is heerlijk, het leven is mooi,
maar vlieg uit in de lucht en kruip niet in je kooi.
Mens durf te leven!
Je kop in de hoogte, je neus in de wind,
en lap aan je laars hoe een ander het vindt.
Hoe een hart van warmte en liefde in je borst,
Maar wees op je vierkante meter een vorst.
Wat je zoekt kan geen ander je geven,
Mens durf te leven!

Dirk Witte

08:29 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-04-09

Nacht

671406-En-zo-ziet-dat-er-bij-nacht-uit-1

Wereld van aarde, alle lichten uit. Slapend lichaam van grond, geurige lieve madarijn, hangend aan je gedroomde takje in de nachtgaard.

Regen in juli, liefde in woorden. Je lichaam slaapt als de schim van jonge bomen.

Remco Campert

 

 

09:14 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-04-09

Engelen

engelen-wie-zijn-de-engelen-1234572551

Engelen

Hoe noemen wij hen
die ons nader komen?
Boodschappers? Zieners?
Wij noemen hen vaak ‘Verstoorders”
of “Misschien” of “Wellicht”
of “Wind”, die ons blies om de oren?

Wij, kleingelovigen,
die geen diepte verdragen
die de stem niet horen
die ons verder zal dragen,

wij slapen. Aan het raam
de roep van de vogel
de zomerbries over het koren
de geur van hooi in de nacht.
De Waker, die wij niet zagen,
verzamelde. Niets gaat verloren.

Aleidis diereck

11:35 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-09

Zie ik hou van je

 

Zie je ik hou van je, ik vind je zo lief en zo licht - je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor met je haar er voor.

Zie je ik wou graag zijn jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je, ik hou zo vrees'lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen - Maar ik kan het toch niet zeggen.

Herman Gorter

10:53 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-09

Ik droom

large_739981

ik droom ervan dat de volgende woorden ooit in het woordenboek opgenomen zullen worden: droomwaarheid,, zoetrozig, inhemeling.

Pascal de Duve

 

09:59 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-04-09

Alleen

spiritueel

Alleen maar jezelf willen zijn in een wereld, die dagen en nacht probeer om ja als alle anderen te laten zijn, betekent dat je het hardste gevecht moet leveren waartoe een menselijk wezen in staat is, en nooit stoppen  met vechten

E.E Cummings

12:13 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Ontmoeting

album_large_877060

Onderweg zie ik een blik die mijn ogen kruist, ik twijfel en wend eerst mijn ogen af, een onbekende kracht dwingt mij als het ware om te kijken, onze ogen vinden elkaar opnieuw, de blik is nu warm en intens, ik voel mij wegzakken in jouw ogen als in een meer, het lijkt wel een warm bad van herkenning van wanneer, van waar, welk moment?

Een vage glimlach speelt om je lippen, je streelt warmte uit en liefde, van wanneer, van waar, welk moment? ik weet het zeker, we kennen elkaar, we hebben elkaar ontmoet, van wanneer, van waar, welk moment? zijn wij samen geweest hebben wij ooit in elkaars armen gerust, zijn wij minnaars en geliefden geweest, of ben ik jouw vriend of vriendin uit een andere tijd.

Misschien je vader, of moeder, of misschien je kind, ach onbekende wat doet her er toe, het universum is onmetelijk groot, de tijd speelt geen rol, de eeuwen tellen daar niet, eens komt het moment dat wij ons weer treffen, in welke vorrm of relatie dat doet er niet toe. Als we maar blijven weten en voelen dat de band er is en blijft, onze zielen waren en zijn nog steeds verbonden, ook in de nieuwe tijd, deze nieuwe tijd zal komen en wij zullen ook daar weer zijn, wij zullen elkaar weet ontmoeten en liefhebben

Als in wat voor relatie dan okk, de vorm van de band is immers onbelangrijk, als de liefde en het vertrouwen er maar is, dat is immers de basis voor de eeuwige liefde, van mensen waarvan de zielen verbonden zijn, de verbintenis van de heilige liefde. de liefde die een onderdeel is van onze Goddelijkheid, de kracht van God waar wij immers deel van uitmaken, onbekende persoon die ik nu in de ogen kijk, ook jij weet dat wij verbonden waren en nog zijn.

Ik voel de energie en weet de kracht aanwezig, dag geliefde uit het verleden en uit de toekomst, tot ziens.

Mathijs van den Bos

 

08:34 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-09

Wat ik jou wens..

media_xl_804347

Wat ik jou wens?

Niet dat jij de mooiste boom op deze aarde bent, niet dat je jaar in jaar uit schittert van bloesem aan elke twijg. Maar dat af en toe, aan één of andere tak een bloesem opengaat, af en toe iets moois onstaat, dat eens een woord van liefde een hart vindt, dat wens ik jou

08:17 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-03-09

Gelukkig

20060620atalanta

Gelukkig is iemand die zaait en plant, alhoewel hij niet zeker is of hij ooit zal oogsten.

Gelukkig is iemand die bemint. gelukkig is iemand die zijn geluk met andere deelt.

Gelukkig is iemand die gelooft dat het leven nooit te laat is om opnieuw te beginnen.

Gelukkig is iemand die bij het afscheid van zijn leven kan zeggen:

' Het was goed zoals het was, het was het leven waard.

09:20 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-03-09

Vrede

kaars-smal-30

Kinderogen, bang en triest staren in het lege niets.  toekomst  hebben zij niet meer grote mensen gaan te keer.

Haat en oorlog is hun leed dat men nooit meer echt vergeet. Tranen rollen op de wang oorlog duurt nu al zo lang.

Leer mij hiermee om te gaan oogjes kijken mij weer aan. 't Land in oorlog is ver weg woorden die U mij zacht zegt;

"Meelij helpt de mensen niet 't gaat nier weg door jouw verdriet. Maar zend liefde uit je hart ook al ben je nog verward.

Kracht van Liefde is de bron stralen van de hemelzon. bid voor hen in 't ander land voel ben aan als zielsverwant.

Deze stroom is het dat heelt en de harten zachtjes streelt. Dan voelt ieder mens die lijdt troost als hij wanhopig schreit. Ga zo verder aan Mijn hand vrede in een ander Land".

Mirjam Westenbroek

10:05 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-03-09

God


dyn010_original_353_190_gif_2553762_8d5aaced310a7272b5c3f90bc2f98d99

Als jij eens wist, wat jij al weet!! hoe het vanbinnen in mij vreet!! Dat jij alleen kan verklaren wat ik in mijn diepste zal bewaren.

Liefde, het grote woord Liefde je vind er zoveel boeken van...

Liefde is enkel alleen jezelf zijn. Ik geef, ik straal, ik luister, ik beoordeel niemand niet en niemand die ziet...de pijnen, het onmenselijke verdriet.

Het geweld in deze wereld. Moorden, verkrachtingen, oneerlijkheid,  onrecht, wat doen de mensen zichzelf aan, ben werkelijk met de mensheid begaan.

God laat mij iets tonen wat ik zou graag willen doen!!De vrede geven, de innerlijke rust, in deze wereld te vinden. Dan pas wordt de wereld mooi. Dan zal eindelijk " het geven" de moete waard zijn.

Geschreven in het jaar 1999 Lucia

10:33 Gepost door Lucie in Gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |